کل اخبار:۲
-
۱۳۹۸/۰۲/۰۸
سید علی آلداود از ظرافتهای فهم امیرکبیر از لابهلای منابع تاریخی میگوید (۱)؛
امیر در خامۀ مورخان
انتقادی که میتوان به دکتر آدمیت وارد کرد این است که او از نقد شخصیت امیرکبیر پرهیز داشته و همان خصلت قهرمانپروری ایرانیان در او هم وجود داشت. او آنقدر با روش درست و علمی کار کرده که این حس قهرمانپروری در طول کتاب پنهان و مخفی است؛ اما واقعیت این است که اگر کسی با دید محققانه به این کتاب بنگرد، انگیزۀ جانبداری از امیرکبیر در آن دیده میشود؛ او کوشش میکند تا نقطهضعفهای امیرکبیر را بپوشاند.
-
۱۳۹۸-۰۱-۲۱ ۱۳:۳۰
نگاهی به تاریخ نگاری دکتر فریدون آدمیت
آدمیت نگرش انتقادی به آثار پیشینیان را از جمله ارکان مهم تاریخنویسی مدرن میداند و معتقد است از آنجا که «تاریخ همواره آغشته به افسانه و مغالطه بوده، و این اختصاص به تاریخ قدیم و جدید ندارد» لذا «تاریخنویسی جدید با ممیزی و انتقاد آثار پیشینیان آغاز گردید، امتداد و گسترش یافت». آدمیت بر آن است که «تاریخ همواره آغشته به افسانه و مغالطه بوده، و این اختصاص به تاریخ قدیم و جدید ندارد.» در مقابل این «حقیقت جویی» است که انگیزه ی مورخ برای نقد آثار پیشینیان است .