کل اخبار:۳
-
۱۳۹۸/۰۱/۱۷
گفتوگو با اریک هابسبام (۱۹۹۵)؛
تاریخ در «عصر نهایتها»
در زمینهی فاشیسم در ایالات متحد، اعتقاد دارم که جنبشهای ارتجاعی، [از جمله] جنبشهای نژادپرستانه، همگی بسیار قدرتمندند، اما فکر میکنم به سنت فاشیستی در اروپا تعلق ندارند یا نداشتند. تناقض اینجاست که به نظر میرسد پس از مرگ فاشیسم، نشانههای بیشتری از آن وجود دارد. این واقعیت که راست افراطی یا بخش مهمی از راست افراطی به نمادها و حتی به منبع الهام ایدئولوژیکی فاشیسم اروپایی، بهویژه نازیسم، گریز میزنند، برایم جالب به نظر میرسد. منظورم افرادی است که مواد منفجره زیر خطهای راهآهن میگذارند و خود را پسران گشتاپو مینامند.
-
۱۳۹۷-۱۰-۲۳ ۱۴:۲۰
روشنفکران سطحی، ذهن مردم را به فساد میکشند
فشارکی گفت: فرانتس فانون، شریعتی و... جهان سومگرا بودند. اینها معتقد بودند که غربیها هویت ما را از ما گرفته و مخدوش کردهاند و اسلام علوی را به اسلام صفوی تبدیل کردهاند. آلاحمد و اینها هم علاقهمند شده بودند و به روستاها میرفتند و نوعی بازگشت به خویشتن مطرح شده بود. این مسائل بین روشنفکران رواج پیدا کرد و آن روشنفکران کلاسیک مارکسیستی کمکم فراموش شدند. یک طرف، جهان سوم بود و طرف دیگر؛ امپریالیسم.
-
۱۳۹۷-۰۷-۰۳ ۱۴:۱۷
نگین نبوی/ چگونه روشنفکران هویت خود را در تضاد با دولت تعریف کردند؟ (۱)
مفهوم متغیر روشنفکر در ایران دهۀ ۱۹۶۰ (۱۳۴۰ش)
روشنفکری یا روشنفکرگرایی جدید، سنت خود را در چارچوب ایدئولوژیک خصومت با وضعِ موجود مستقر کرده بود. روشنفکر بودن به معنای پذیرش موقعیت رویارویی است. مفهوم روشنفکر، در این معنا، آشکارا جنبۀ سیاسیتری یافت؛ روشنفکر دیگر به اصلاح محدود راضی نبود، بلکه مشتاق تغییر سیستم بود.