بهزاد جامه بزرگ؛

خدمت و خیانت بابک احمدی به تکوین اندیشۀ معاصر ایران

بابک احمدی حفره‌ای را در جامعۀ فکری فلسفی ایران دیده بود که بیش از آنکه بُعد معرفتی داشته باشد، نشئت‌گرفته از خلأیی روان‌شناختی بود که تظاهر به دانایی را بیش از دانایی می‌پسندید. این شرایط برای کسی که از ابزار مناسب کار در این حوزه بهره‌مند بود، می‌توانست دکان دونبش پررونقی را رقم زند؛ همان‌طور که سال‌هایی بعد از این نیز افراد دیگری با همین حربه توانستند کسب‌وکار پررونقی را برای خود رقم زنند.